6 Aralık 2014 Cumartesi

Aralık'a Mektuplar // 6

Sevgili Aralık,

Sen bitene kadar ev yüzü göremeyeceğim sanıyordum ama birden hafta sonum boşaldı ve otobüse atladığım gibi teyzemin yanına geldim. Yarın odamda, kendi bilgisayarımda yazacağım ama şimdi kuzenimden ödünç alınmış bir bilgisayar ve sadece firesiz bu mektuplara devam etme isteğiyle yazıyorum.

Saat yine 12'yi geçti. Ama bu sefer yol yorgunluğuma rağmen bekledim gece yarısını. Dün söylemiştim ya doğum günüydü kuzenimin diye daha doğrusu manevi abimin. Aceleyle geldiğim için bir hediye alamasam da ''kendimi hediye olarak getirdim işte!'' diyerek şımardım ve şimdi yatacağım.

Benim okulum, kuzenimin gitmesi gereken bir işi, teyzemin açması gereken bir dükkanı var. Hayat telaşı yüzünden herkes erken yatıyor, kutlamalar ''senin sınavların olmadığı bir zaman yaparız''a , ''işe gitmediğin bir hafta sonu planlarız artık''a kayıyor. Ama her şey yaşanır yaşanmaz kutlandığında daha güzel olmuyor mu? Neden bir pasta alıp gelmedim ki? Bazen düşüncesizlik damarım tutuyor yemin ediyorum.

Kuzenim girdi odaya, şimdi de bilgisayar başında o şımarıyor ne yazıyorsun öyle diye yerinde duramıyor. Mail dedim, inandıramadım.

Ne fotoğraf, ne ses var bu sefer. Yarın telafi edeceğim, söz.

1 yorum: