15 Eylül 2014 Pazartesi

üniversitenin ilk günü

uyum programı adı altında yapılan uzuuuuun konuşmalar koysam başlığı daha iyi ve özetleyici olabilirdi tabi. Ama sıkıcı değildi sadece uzundu. neyse başa sarayım mı her şeyi? Daha anlaşılır o zaman yazı..

14 eylül pazar akşam geldim yurduma yerleştim. Bir hafta önce gelip yurdu seçmiştik ama son ana kadar evde kalmak istedim o yüzden pazar günü yerleşmeye geldim. İyi de yapmışım. Kimseyi tanımıyorum etmiyorum, zaten yurt yeni yeni doluyor iki kişilik odadayım ama odadaki diğer yatak hala birisine verilmemiş. Yani tek kalıyorum. İşte geldik annemle bavulu boşalttık, odayı düzenledik, eksiklere baktık.. Odada iş bitti bizi bahçede bekleyen babamın, kardeşimin ve o gün yanımızda olmak için gelen iki teyzemin yanına gittik. Allaah! Beni bir ağlama tuttu. Annem zaten evlenip gidiyomuşum gibi, ben o an aklımdan ''Ne halt vardı da geldin buraya yok muydu evinde üniversite oraya niye gitmedim!'' diye geçiriyorum. Babam yoktu Allahtan ama o da ayrıldıktan sonra arabada veya eve gidince ağlamıştır eminim. Üniversite sınavına girerken binanın önünde hadi iki saat sonra gürüşürüz diye ayrıldıktan sonra yanımdan ''sanki evden gidiyomuş gibi geldi'' diye ağlayan ayrılan adamdan bahsediyoruz gerçekten evden gittim diye neler olmuştur evde pazar akşamı kim bilir.

Of bakın! Ben bile evden temelli ayrılmışım gibi konuşuyorum! Halbuki bu cuma günü eve donup pazar akşamı geri gelcem Ankara'ya. Allah aşkına iki saatlik yol. İstersem özledim diye günübirlik bile giderim de işte.. Bu bomboş yurt odasında, henüz geleli iki gün olmuş, bunları yazarken bile gözleri dolar halde ve arkadaş edinemezsem diye kara kara düşünüp dert eden biriyim şuan. Hiç tanımadığım insanlarla ilk iletişimleri kurmada berbat biriyim! Aklına bir şey takılmış gibi yap git birine sor oradan muhabbet kurup adını öğren di mi? Veya konferans salonunda en boş yere oturma da böyle dışarıdan sana sıcak gelen birinin yanına geçip merhaba nereden de beraber dinleyin konferansı değil mi? Yok illa bomboş bir yere oturup başkalarının yanımı doldurması illa başkalarının bana sorması gerekiyor. Berbatım işte. Bir kere tanıştıktan, arkadaş olduktan sonra götürürüm işi ama benim olayım bu. Yapamıyorum ilk zamanlarda hiçbir şey! Takılıp kalıyorum!

Buna rağmen fakültenin havasına bayıldım. Sakin, sıcak.. Görevli öğrenciler hep yardım için çırpınıyor. Gerçi konuşmalar yapılırken yanımda oturan birileri sürekli sinema tv öğrencileri tarafından yapılan tanıtım filmi ile dalga geçti. Sürekli kıkırdadı falan. Sinir oldum. Az çok bildiğim için o tarz yapımları, yeşil ekranı, grafiğini, montajını tahmin edebildiğim için öğrenci olarak güzel bir iş çıkardıkları düşündüm ben sürekli başkalarına komik geldi ama. Olabilir. Daha bilmiyor o kıkırdayark izlediği beş dakikalık videonun arkasında dönen emeği, öğrendiklerini somut bir ürüne çevirmenin verdiği heyecanı.

Boşladım burayı biliyorum ama Ankara'ya gelmeden önce yaşadığım koşturma yüzünden en yakın arkadaşlarımla bile vedalaşamadım, kafam neredeyse artık bir sürü eksikle geldim, gelmeden önce halledilmesi gereken şeyleri zor yaptım.

Yarın daha girişken olmayı planlıyorum yada umuyorum diyelim. Zaten yarının etkinlikleri biraz daha sosyal bir salonda saatlerce konuşma dinleyerek geçmeyecek. Zaten yerimi yadırgadın dünkü ilk gecemde sabah 6 gibi ayaktaydım bugün biraz daha erken yatayım bari böyle sabahları erken uyanacaksam sürekli işim var. Saat 11 olmadı gözlerimi zor açık tutuyorum.

Halim olursa yarın da yazarım. Günlüğümü de getirdim ama ona yazasım gelmiyor nedense.. günlük yazasım yok ama vişne çürüğü'me bir üniversite ilk günler mektubu yazmak için her zaman enerjim var! Zaten mektuplar böyle anlarda en çok aranıyor. Anlatıp rahatlamak için. Hele bir alışayım  mektup bekleyen arkadaş çook!

kendinize iyi bakın. Summer daha girişken olsun, güzel arkadaşlıklar edinsin, diye de dua edin benim için. İşim dualara kaldı çünkü.

Odadaki buz dolabı çok ses çıkarıyor. Fişini mi çeksem acaba?

25 yorum:

  1. Demek Ankara'ya geldin ve okul başladı bile :)

    Oryantasyon arkadaşlık konusunda tamamen verimsiz bile geçse ders haftası başlasın hallolur o konu.

    Benim de ilk günüm çok duygusaldı. Ailemden ayrı kaldığım kısa süreli zamanlar olmuştu ama hep ben evden gitmiştim. Onlar beni bırakıp eve geri dönmemişti. Yok ben ağlamam, nolcak ya havalarındayken; ailem beni yurdun önünde bırakıp gitmek zorunda kalınca, onlar daha arabaya binmeden başladım ben ağlamaya. Kendi kendime de ama ben ağlamazdım diyorum. Kendimi ne kadar sıktıysam artık. O gün öyle durağan geçti. Gece yattığım yerde sürekli evi, ailemi düşündüm. Sonra okulun, yeni şehrin heyecanı derken alışıp gittim işte.

    Evinin Ankara'ya yakın olmasına da çok sevindim. İki saat ne ki. En azından canın sıkıldığında evine yakın olduğunu bilmek bile rahatlatıyor insanı.

    Yurt işi de hallolmuş :) İki kişilik oda rahat olur. Hem ilk günler odada yalnız kalman da bir bakıma iyi aslında. Daha yeni tanışınca, ilk gün ağlayamamıştım bile ben odada rahat rahat :))

    Bu arada ben de hafta sonu dönüyorum Ankara'ya. Eğer bir sıkıntın, ihtiyacın olursa çekinmeden bana ulaşabilirsin. Hem bir ara Cessie ile de haberleşip ayarlayalım buluşma işini :)

    Her şey dilediğin gibi olsun Summer
    (:

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. yaa ben de hep ağlamamaya çalıştım. Annem yapma ama ağlamadan gidelim dedi sıktım kendimi ben de. 3-4 gün oldu elbet insan alışıyor ama özlüyorda yaa hemen ilk haftadan eve donuyorum mesela :(

      evet yalnız kaldım bakalım şimdilik iyi her şey :) inşallah anlaşılabilir biri gelir de birbirimize yardımcı oluruz :)

      evet hemen ayarlayalım! biz ayaküstü görüştük cessie ile kızılayda hep aklımız sendeydi ama internet sıkıntımız yüzünden bocaladık biraz :(

      çok teşekkür ederimm her şey için :)

      Sil
    2. Buluşmanıza çok sevindim :)
      Cumartesiden itibaren Ankarada'yım ben. Ne zaman isterseniz olur, bayram tatili gelmeden ayarlayalım :)

      Sil
    3. evet evet haftaya hemen yapalım! <3

      Sil
  2. Summercım ya ben de yaşadım bunları.Ya hatta sen de benim ilk gün yazıma yorum yapmışsın okudum. Ben annemleri gönderene kadar beklemiş sonra ağlamaya başlamıştım. Merak etme alışacaksın ve çok iyi arkadaşlar edineceksin.

    Kızlar ben ayın 17'sinde oda arkadaşımı da alıp Kızılay'a ineceğim. İsterseniz kalkın siz de gelin bir erken buluşma gerçekleştiriverelim. Ne dersiniz? Bir iki ufak işimizi hallettikten sonra takılacağız bir yerlerde oturup. O da çok cana yakın biridir, hemen kaynaşırız eminim ki. Ona bahsettim ben bundan, seve seve dedi. Size de uygunsa?

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. merak etmiyorum alışmaya başladım sayılır ama çok güzel arkadaşlar edindim! siz ikinizzz! <3<3

      Sil
  3. ben liseyi yurtta okumama rağmen, annemgil gidince ağlamadım ama gece bir ağlama nöbeti tutmuştu. çok normal şeyler bunlar.üniversiten bölümün hayırlı olsun, umarım her şey istediğin gibi olur. dolabın fişini de çekme yoksa içi kokmaya başlar.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. çok teşekkür ederim ya biliyorum normal ama çok yabancı işte bana :)

      çekmedim çekmedim ehe

      Sil
  4. summerrr :) ne diceğimi bilemedim.Ne güzel heyecan var sende.Ayy çok güzel.İstediğin yeri de kazandın.Evet aileden ayrılmak zordur ama senin yol kısaymış.İki saatlik yol ne ki?
    Şu arkadaş mevzusuna gelirsek;sen onu çokkkkkk rahat halledersin.İlk zamanlar hep öyle.Ben dershane de bile o sıkıntıyı çekiyorum ama ne fazla bir hafta sürüyor.
    Summerr :) inşallah her şey çok güzel olur.Umarım doya doya oranın tadını çıkarırsın:)
    Not:Okula gitmeden önce bu yazıyı okumak iyi gaz verdi :) .Bu gazla akşama kadar idare ederim :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. allaaaah ben sınava hazırlanırken bu yazılar bana fena gaz veriridi ehe

      senin d-için de her şey çok güzel olucak inanıyorum benn *.*

      Sil
  5. Sen arkadaş edinemiyormuşsun ben de arkadaş edineyim diye herkese sıcak davranmaya çalışıyorum.Onların tek yaptığı beni kullanmak.Sürekli insanlar tarafından harcanmaktan bıktım bende.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ben her zaman doğru insanlarla bir yerlerde bir zaman karşılaşacağıma inanmışımdır. böyle şeyler yaşanıyor önemli olan hayatta kalmak

      Sil
  6. Hayırlı uğurlu olsun. Alışırsın ya. Dert etme. Arkadaş da edinirsin arkadaş çevresi de.
    Dua ederim ben. summer musmutlu olsun.Bi de girişken olsun diye ;)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. valla benim için en güzel dualardan birini yapmış olursun ok teşekkür ederm zehra :)

      Sil
  7. Bir mektup arkadaşı bende isterdim. Son cümlelerde takılı kaldım bu yüzden. Özendim ya. :(
    Ailemden ayrılırken bende öyleydim. Üçüncü yılım olmasına rağmen hala alışamadım. Arkadaş edinebilirsin. Seni bu konuda çok iyi anlıyorum çünkü bende öyleyim.Hep ilk adım karşıdan gelsin diye bekliyorum. Ama benim bile arkadaşlarım olduysa senin haydi haydi olur. Dert etme. :)
    Bizim odadaki buzdolabı da çok ses yapıyor :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. elbet olucak inşallah da işte bu ilk zamanlar çok zor spotty ya :(
      çok teşekkür ederimm *.*

      ah bu buzdolapları!

      Sil
  8. Yanıtlar
    1. anam! Hemen! Büyük bir zevkle!
      sen söylemesen zzaten ben bir yerlerde sana soracaktım mektuplaşalım mi diye *.*

      ay bir de ingiltere'ye mi atacağım yoksa mektuplarııı!

      Sil
    2. eveeet vizem de gelsin yolcuyum ben *.* Adresimi veririm ben sana özelden :)

      Sil
  9. Bu yorum yazar tarafından silindi.

    YanıtlaSil
  10. Annemlerde beni ilk gün bıraktıklarında ağlamışlar dönene kadar :D ama ben yıllarca evden ayrılmanın hayalini kurduğumdan en mutlu günlerimden biriydi. 3 gün sonra eve geri döndüm gerçi orası ayrı :D

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ya aslında bende bunun hyaalini kuruyordum ama başa gelene kadarmış hayaller:( Ben de o hafta sonu döndüm :D

      Sil
  11. Bir bakmışsın mezuniyet gelmiş çatmış bile... Hayırlı olsun, keyifli bir üniversite hayatı geçirmen dileğiiyle... :))

    YanıtlaSil