11 Mart 2014 Salı

Berkin

Daha önce blogda hiç yazı yazmamıştım. Sessizdim. Gezi'de, olan bitende, her şeyde.. ama bu sefer olamadım. Bu tek fotoğraf izin vermedi sessiz olmama. Berkin kafkas dansı yapıyor. Fotoğraf o kadar tanıdık gelmişti ki.. Benim de tıpkı böyle bir fotoğrafım vardı. Buldum fotoğrafı. İlk okuldayım daha. Yanımda Berkin gibi biri..

Düşünmeden edemedim. Ben o fotoğraftan sonra yaklaşık 14 yıl daha yaşadım. Bu bir sayı ama içinde neler vardı. Okulumu bitirmem vardı. Lise bitti ardından üniversite için hazırlamaya başladım. Önümde daha neler var bilemiyorum ama ailemle geçirdiğim vakitler, edindiğim arkadaşlar vardı. Okumaya doymayacağım kitaplar, aşık olduğum filmler, aşık olduğum insanlar vardı o 14 yıl içinde.. Sevdiklerimle beraberdim her şeyden önemlisi. Yaşadım. Allah izin verirse bir süre daha yaşayacağım ama Berkin'in kaçırdığı onca şey..

Çok zor bir şey ailesi için çocuklarının 267 gün boyunca uyanmasını beklemek. Her gün gözlerinin önünde erimesi ama bir umudun devam etmesi.. Uyurken yeni bir yaşa girmesi ve yeni yaşıyla neredeyse aynı kiloya düşmesi. Uyuduğu odanın dışında onun yanında olduğunu söylemek isteyen insanlara bile uygulanan şiddet..

bu yazı nasıl biter bilmiyorum.

Susmak olmuyor. Konuşsan bitmiyor. Gitsen gidemezsin bu ülkeden, kalmak acı veriyor, endişelendiriyor.

3 yorum:

  1. her şeyiyle çok güzel söylemişsin summer,onların yaşadığı acıyı hiç anlamayz biz.Ateş düştüğü yeri yakar derler ya çok doğru.Ama eğer bu bizim anlamamış halimizse onların çektiği acıyı düşünemiyorum.
    allah rahmet eylesin.

    YanıtlaSil
  2. sonrasında küçücük çocuk hakkında abuk subuk konuşulması, bir de üşenmeden ailesine seslenilmesi falan.. insanları acılarıyla baş başa bıraksa keşke. iğreniyorum artık bu insanlardan ben.

    YanıtlaSil
  3. ''Sür beni gül yüzüne
    Ki sende kalsın sızım
    Ağlıyor musun anne
    Gidiyor hayırsızın''

    YanıtlaSil